το Γιατί του αφρόψαρου

Αγαπητή ενημερωτική ζώνη του τηλεοπτικού μας στερώματος…

αγαπητές πουλημένες για μια μέτρηση της AGB, αγαπητά καρακατσουλιά που θεωρείτε πως με την ανακύκλωση κ την κλοπή υλικού κανετε σοβαρό έργο στη ζωή σας, αγαπητοί κουραδοσπαστήρες που οδηγώντας σκουρόχρωμα convertible θεωρείτε πως πιάσατε ουρανό, αγαπητή τιβί που το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα το θυμάσαι καθε 2004 χρόνια και που καμαρώνεις για αυτο πλασάροντάς το διπλα σε ταμπλόιντ της κοκακολας, σου λέω να πάψεις. Να πάψεις διότι αυτό ήταν το πνεύμα όλο κι όλο, μας τελείωσε στην αρχαιότητα…

Γιατί να έχω δελτία ειδήσεων ίδια με τα Αμερικάνικα? Γιατί να βλέπω την καταθλιπτική ματαιοδοξία κάποιων να γίνεται ρόμπα μπρος στο γυαλι? Γιατί θα πρεπει να αισθάνομαι καλύτερα εγώ? Γιατί πρέπει να γελάσω με αυτο? Γιατί παρακολουθώ το σήριαλ Ομπάμα-Μακέιν εδώ κ 8 μήνες? Τι με νοιάζει? Τι θα πείραζε αν μάθαινα τα αποτελέσματα των Αμερ. εκλογών την επόμενη της διεξαγωγής τους? Γιατί μου σπάς τ’αρτίδια? Γιατί δεν παίρνεις πρωτοβουλία να κάνεις ένα άλλο προϊόν? γιατί τρέμεις αν δεν πουλήσει στην αρχή? Γιατί επιτρέπεις σε καθε καρακατσουλιό να παραβιάζει το σπίτι μου όταν θα πρέπει το πολύ πολύ να το δεις στοργικά κ να του προσφέρεις δωρεάν ψυχανάλυση? Γιατί δεν κόβεις στο μοντάζ? Γιατί δεν μου μιλάς για ποίηση? Γιατί δε μου μιλάς για ροκ μουσική? Γιατί έχω δει 5 ώρες Εφη Θώδη και ουτε ένα λεπτό Χατζηδάκι? Δε σ’αρέσει? Διάλεξε άλλον. Γιατί σπάζοντας το καρε στα τέσσερα μου προσφέρεις κάθε βράδι το ίδιο μονοπρακτο? Γιατί πρέπει ο δημοσιογράφος να μου πει πως να κατουρήσω και πως να ψηφίσω?(αυτά τα δύο κατάντησαν το ίδιο, με το κατούρημα να είναι ΚΑΙ υποχρεωτικό), τι είναι δημοσιογράφος? τι είναι ειδήσεις? Ποιανού είναι? Σε ποιόν πάνε? Πόσο πάει η ώρα κοπελιά? Ελεύθερα πιασίματα?

Τα διαμάντια φίλε αόματε τα πετάς στα σκουπίδια, ενώ με υπεροψία κ εμφανέστατη βλακεία -μη νομιζεις πως κρύβεται- μου δίνεις σάπια ψαροκόκκαλα λέγοντας μου πως πρέπει να αισθάνομαι τυχερός που αυτή η μερίδα κοστίζει μόνο 200€, και μου εύχεσαι καλή όρεξη. Να σου πω κάτι? Δεν έχεις αρτίδια. Αν είχες θα έκανες κάτι να δούμε κάτι καλύτερο, μη μου πλένεις το μυαλό άλλο.

Γιατί να δω την Μπετζεντάκου κ κάθε άλλον εξωγήινο να στέλνει επιστολές σε υπουργούς κ προέδρους της Δημοκρατίας στο παράρτημα του κεντρικού δελτίου ειδήσεων?  Κάτι σούλεγα για διαμάντια πριν, και βασικά αυτό ήταν κ η αιτία να ξαναθυμηθώ τη μίζερη κατάντια σου και να σου γράψω αυτά τα λόγια…

Ο Ηλίας Κατσούλης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 69 χρόνων χτυπημένος από την επάρατη νόσο. Ο φιλόλογος, Έλληνας στιχουργός δεν πέρασε ούτε από ένα δελτίο ειδήσεων, ούτε για δέκα δεύτερα… Γιατί? Έχεις ακούσει στίχους του Ηλία Κατσούλη? Γιατί? Ξέρεις τι εστί? Γιατί? Αυτή είναι η κατάντια που λέγαμε… Εδώ δεν τίθεται θέμα γνώσης, είναι κλασσικό θέμα προτεραιότητας… αλλά θα μου πεις, χώραγε ο Ηλίας να περάσει από τα γυαλιστερά τανναρισμένα πόδια της Στέλλας? Δεν χώραγε, που χώρος για αυτό το αόρατο ιερό καμάρι μιας χώρας που μια φορά κι έναν καιρό ήξερε καμάρι τι θα πει…

και τέλος, γιατί δεν πας στο γεροδιάολο? Που κάνεις θαρρείς κ τέχνη…

Ηλίας Κατσούλης-Παντελής Θαλασσινός

The Isaac Hayes movement

Στίς 10 Αυγούστου του 2008, o Isaac Hayes, ο Αμερικάνος μουσικός, τραγουδοποιός, τραγουδιστής, παραγωγός δισκογραφίας, ηθοποιός, γίγαντας της funk και της soul έκανε την κίνησή του προς τα πάνω. Είχε γεννηθεί στις 20 του ίδιου μήνα το 1942. Μεγάλωσε πολύ φτωχικά μαζεύοντας βαμβάκι στην επαρχία, και καθώς από 5 χρονών πήγαινε στην εκκλησία με τους παππούδες του έμαθε πολύ συντομα να τραγουδάει και να παίζει πλήκτρα, φλάουτο κ σαξόφωνο.

Ο Ισαάκ εγραψε πάρα πολλά κομμάτια αρκετά από τα οποία έφτασαν κ ηχούν γνώριμα κ σε εμάς, όπως το “soul man” το οποίο ερμήνευσαν οι Sam&Dave. Το 1971 ανέλαβε το σάουντρακ της ταινίας Shaft, για το οποίο απέσπασε το όσκαρ της κατηγορίας εκείνη τη χρονιά.

Shaft (Shaft o.s.t.) (1971), Enterprise/Stax

Ο πρώτος του δίσκος κυκλοφόρησε το 1968 με τίτλο “Presenting Isaac Hayes”, ένα jazz άλπουμ, πολύ καλοφτιαγμένο, το οποίο όμως λόγω εμπορικής αποτυχίας έμεινε στα αζήτητα. Το επόμενο, “hot buttered soul” τα πήγε πολύ καλά και ο Ισαάκ ήταν περισσότερο ο εαυτός του. Εκεί υπάρχει και μία εκτέλεση του “walk on by”, νωρίτερα γνωστό από την Dionne Warwick, διάρκειας 12 λεπτών! Ο Isaac Hayes το πήρε, το άλλαξε, βιολιά, hammond organ, μαύρα φωνητικά, ηλεκτρικές κιθάρες, αριστούργημα. Τη δεκαετία του ‘90 οι Portishead χρησιμοποίησαν μεγάλα samples από αυτήν την εκτέλεση (σίγουρα θα καταλάβεις ποια).

Walk on by (Hot Buttered Soul) (1969), Enterprise/Stax

Του άρεσαν κάποια τραγούδια του Ισαάκ, τα οποία τα έπιανε κ τα μετεμψύχωνε, αφήνοντας σφραγίδα επάνω τους, κάνοντάς τα μερικές φορές πολυτιμότερα από τα ορίτζιναλ. Αναφέρω και το “never can say goodbye” του Clifton Davis, με ερμηνευτές τους Jackson5. (Πολύ πριν ο αράπης Μιχάλης γίνει λευκός καραγκιόζης). Λίγο αργότερα, στην εποχή της ντίσκο o Isaac Hayes συνέχισε να ακολουθεί την εποχή, χωρίς όμως να επιτρέπει στα θέματά του να περνούν απαρατήρητα. Με ο’τι πιο προηγμένο από ηλεκτρονικό εξοπλισμό και την funk να κυλάει γεναιόδωρα στις φλέβες του, έφτιαξε κομμάτια που εκείνη την εποχή και στο συγκεκριμένο είδος φάνταζαν “διαστημικά”.

disco connection (1975)

Έγραψε μουσική για 7 κινηματογραφικές ταινίες ενώ είχε παρουσία ηθοποιού σε πάνω Από 20. Όπως π.χ. στην “Απόδραση από την Ν.Υόρκη” του John Carpenter το 1981 έπαιζε τον Δούκα της Ν.Υόρκης. Ή στο πολύ επιτυχημένο τηλεοπτικό κινούμενο “South Park”, ο Isaac Hayes δάνειζε την φωνή του στον “Chef”.

Αν κ στην όψη έμοιαζε περισσότερο με ληστή από το Μπρόνξ, ο Ισαάκ ήταν πάντα θρησκευόμενος κ οικογενειάρχης. Και τι οικογενειάρχης, 4 γάμους, 12 παιδιά, 14 εγγόνια, 3 δισέγγονα, σκέψου να ζούσε άλλα 10 χρόνια…

Ακόμη ένα θηρίο της παγκόσμιας μουσικής σκηνής μας καληνύχτισε, αφήνοντας στα 12 παιδιά του μα κ σε όλους εμάς, μουσικούς κ μη, την παρακαταθήκη της δουλειάς του που αποτελεί ατσάλινο πάτημα για τους μουσικούς του μέλλοντος. Στις 14 Νοεμβρίου 2008 θα ξεκινήσει να προβάλλεται μία κινηματογραφική ταινία με τίτλο “Soul Men”, οπου ο Isaac Hayes (πρόλαβε, και) θα υποδύεται τον εαυτό του. “Χαλίφη” της μαύρης μουσικής καλό σου ταξίδι.

never can say goodbye (1971)

Ζητείται λόγος

Ωραία η Αθήνα τον Αύγουστο. Γυρίσαμε κ ενκλιματιστήκαμε. Έλεος πια, θάλασσα, θάλασσα, μπάνιο, μπάνιο, ρακέτες, μπύρα, καφές, ξάπλα στην σκιά, χαλαροί χωριάτες, χαμογελαστά πρόσωπα, no laptop, no κινητό, no τίποτα, τίποτα… Για αυτές τις 15 τιποτένειες μέρες γυρίζει ο κόσμος ολόκληρος , για αυτό το τίποτα γεμίζουν τα πλοία, οι Εθνικές οδοί, τα μπάγκαλοους στα νησιά… και κάθε που γυρίζω Αθήνα μου ψάχνω τον λόγο να μείνω ένα ακόμη χειμώνα στην αγκάλη σου, με το πήξιμο, τα νεύρα σου, τον παραλογισμό σου. Ένα λόγο δώσμου, ένας μου είναι αρκετός…

Tracey Chapman – Give me one reason

Give me one reason to stay here – and Ill turn right back around
Give me one reason to stay here – and Ill turn right back around
Because I dont want leave you lonely
But you got to make me change my mind

Baby I got your number and I know that you got mine
But you know that I called you, I called too many times
You can call me baby, you can call me anytime
But you got to call me

Give me one reason to stay here – and Ill turn right back around
Give me one reason to stay here – and Ill turn right back around
Because I dont want leave you lonely
But you got to make me change my mind

I dont want no one to squeeze me – they might take away my life
I dont want no one to squeeze me – they might take away my life
I just want someone to hold me and rock me through the night

This youthful heart can love you and give you what you need
This youthful heart can love you and give you what you need
But Im too old to go chasing you around
Wasting my precious energy

Give me one reason to stay here – and Ill turn right back around
Give me one reason to stay here – and Ill turn right back around
Because I dont want leave you lonely
But you got to make me change my mind

Baby just give me one reason – give me just one reason why
Baby just give me one reason – give me just one reason why I should stay
Because I told you that I loved you
And there aint no more to say

Επιστρέφω όχι αμέσως

Κλειστό λόγω διακοπών. Αμήν.

Φιλιά σε όλους. Καλό καλοκαίρι.

Τα λερωμένα τ’άπλυτα που γίνανε πλυμμένα (top_ten.temp)

Αυτές τις μέρες δεν δουλεύω κ έτσι σήμερα βρήκα ευκαιρία να κάνω κάτι που ήθελα απο καιρό: Να τακτοποιήσω τα mp3 στον σκληρό. Ξέρεις, υπερβολικά πράγματα, όλα να έχουν atrist κ αν δεν τον ξέρουμε να τον βρούμε, καθαρισμένα, normalizeαρισμένα, αρχειοθετημένα και, λόγω όλων των προηγούμενων και ξεσκονισμένα. Το τι τραγούδι θυμήθηκα δε λέγεται. Να μην πολυλογώ όμως—-> ξεσηκώνοντας την ιδέα του ΤΟΠ ΤΕΝ αγαπημενων και μη πραγμάτων διαφόρων συναδέλφων μπλόγκερς, αποφάσισα να παραθέσω 10 Ελληνικά τραγούδια που κάποια στιγμή μου έκαναν δυνατό κλικ κ που αγαπώ πολύ. Εδώ θα ήθελα να σου πω πως αντί για 10 θα μπορούσα να διαλέξω κ 200 ακόμη, χωρίς να μπορω να ξεχωρίσω το καλύτερο. Εάν βολτάρεις “νταβανοσκοπώντας” σου λέω πως θα χαιρόμουν να άκουγα και έβλεπα τη λίστα κ άλλων Μπλογκόβιων. Θοδωρή, Ρούλα, Αλουφάν ακούτε? Είμαι σίγουρος πως θα θυμηθούμε κι άλλα πολλά κ θα συζητήσουμε κιόλας. Αν δεν έχεις τα τραγούδια, μιά απλή λίστα θα ήταν οκ. Λέω εγώ τώρα…

τα αποτελέσματα του σημερινού ξεσκονίσματος:

Ένας Νίκος είναι πάντα ένας Νίκος. Ζιώγαλας βεβαίως βεβαίως. Στίχοι Μανώλης Φάμελλος. “Της καρδιάς τα πέταλα”.

.

.

“το ποτηράκι της καρδιάς”, Βαγγέλης Κορακάκης στίχοι κ μουσική. Τραγουδάει η Αφεντούλα Ραζέλη.

.

.

Χωρίς Ορφέα δεν πάμε πουθενά. Ούτε χωρίς καφέ. “ο καφές”, στίχοι-μουσική ο ίδιος.

.

.

Ποιος λέει οτι υποφέρουμε από λαϊκό τραγούδι? Ορίστε μια ζεϊμπεκιά από τον Σωκράτη που σπάει κόκκαλα. Διαμάντι του χρόνου κατά την γνώμη μου. ” της Άρτας το γεφύρι”, Σωκράτης Μάλαμας, στίχοι, μουσική.

.

.

οι εκπομπές του Σπ. Παπαδόπουλου το ανέστησαν ξανά αλλά σε πληροφορώ πως στα ρεμπέτικα στέκια είναι hit ανεπανάληπτο. Η Γιώτα Νέγκα το είπε α-ψ-ο-γ-α στην Νέα Ελληνική Τηλεόραση, εδώ από τον Θοδωρή Μέρμυγκα. “Μπαρμπα-Γιαννακάκης”, του Παναγιώτη Τούντα.

.

.

Είναι χάρτινοι οι αγγέλοι? Η Μελίνα Κανά ερμηνεύει το διαμάντι του Θανάση Παπακωνσταντίνου “Μιλώ για σένα”.

.

.

Ιστορία κάποιου που “χάζευε τα μανάρια” κ πήρε αποφάσεις, όμως η ζωή δεν είχε πει εάν συμφωνεί…, “η βέρα”, Θαν. Παπακωνσταντίνου.Τραγουδά ο Σωκράτης.

.

.

μεταφυσικών συνέχεια, χορός-ζεϊμπέκικο βαρύ, περήφανο, ο Μανώλης Αγγελόπουλος το έχει πει μοναδικά, εδώ από τον Οδυσσέα Μοσχονά, “πέντε Έλληνες στον Άδη”, του Γιάννη Παπαϊωάνου.

.

.

ο Φοίβος Δεληβοριάς μοιράζεται κάτι που εμένα τουλάχιστον με έκανε να δακρύσω. “Φώτης”, στίχοι-μουσική του Φοίβου. (Δεληβοριά)

.

.

στο τέλος του ξεσκονίσματος είχα αφήσει μόνο τον χώρο κάτω απ’τη μαρκίζα. Χωρίς λόγια. Γιάννης Σπανός, Μάνος Ελευθερίου.

.

Δεν συμφωνώ με ταμπέλες του τύπου “τα 100 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχων”, γιατί απλώς θεωρώ πως το “καλύτερο” είναι θέμα ψυχοσύνθεσης, ίσως και τυχαίο. Θα τα ονόμαζα ” 10 τραγούδια που σήμερα φχαριστήθηκα που άκουσα”. Ελπίζω και εσύ. Καληνύχτα.